Historia e faltoreve islame në Mitrovicën e sotme zë fill qysh nga dekada e gjashtë e shek. XV. Konkretisht ngritjet e para të objekteve të kësaj natyre realizohen nga ana e Isa Begut dhe Vojvoda Hoshkadem të cilët ngritën dy mesxhide për faljen e namazeve ditore.
Defterët e shekullit XVI, dëftojnë për ndryshimin e statusit të këtyre mesxhideve në xhami gjatë kësaj kohe. Sigurisht që ky transformim i këtyre faltoreve (mesxhideve) që për synim kishin krijimin e kushteve juridike (islame) për faljen e namazit javor të xhumasë erdhi si shkak i rritjes së numrit të myslimanëve në qytet.
Sipas këtyre të dhënave, Mesxhidi Isa Beg, prej vitit 1565 kishte marrë statusin e xhamisë. Derisa transformimi në xhami i mesxhidit Apardi Hysejn Bej kishte ndodhur në vitin 1592.
Nga defterët e emërimeve të personelit fetar të Mitrovicës, kuptojmë se në gjysmën e dytë të shekullit XVIII në qytet kishte ndodhur emërimi i Haxhi Hasanit në pozitën e Imamit në Mesxhidin Haxhi Nasuhi (El-Haxh Nasuh mesxhidi) dhe i njëjti ishte emëruar Salahan (thirrës i salavateve para namazit të xhumasë) në xhaminë Apardi Hysejn Çaushi.
Marrë parasysh këtë të dhënë, mund të konfirmohet se qysh në gjysmën e parë të shek. XVI, në mëhallën e quajtur Haxhi Nasuh (e cila për herë të parë del e regjistruar në defterin e vitit 1550) ishte ngritur edhe mesxhidi përkatës me emrin e njëjtë të mëhallës.
Kjo faltore, ndryshe nga Mesxhidi Apardi Hysejn, i cili në këtë burim paraqitet me statusin e Xhamisë, edhe në shekullin XVIII e ruan funksionin e faltores (mesxhidit) për faljen e namazeve ditore.
Megjithëse kemi probleme qoftë në identifikimin e vendndodhjes së xhamive të shekullit XVI, apo për fatin e tyre gjatë periudhës së socializmit komunist, sipas rrëfenjës së Rexhep Mitrovicës, Xhaminë e Gazi Isa Beut, serbët e rrënuan në vitin 1912, menjëherë pas pushtimit të Kosovës.
Derisa nga rrëfenja popullore kuptojmë se Xhamia e Vojvodës Hoshkadem në popull njihej edhe si Xhamia e Çarshisë.
